W wielu krajach demokracji zachodniej, zwłaszcza amerykańskiej i europejskiej, symbolika kwiatów jako znaków pewnych historycznych i przyrodniczych zaszłości jest znana, zacząwszy od tulipanów w Holandii, hiacyntów w Anglii czy narcyzów we Francji. Każdy stan w USA ma również swój "kwiat herbowy". Natomiast niezapominajki w tej roli funkcjonują już od lat na Alasce i w Finlandii, czyli kraju o wysokiej organizacji państwowej i kulturze społecznej. Rzecz w tym, aby niezapominajka zaistniała w świadomości Polaków i mieszkańców tego kraju Unii Europejskiej, jako swego rodzaju znak jakości życia. Ma ona stać się znakiem ludzi dbających o przyrodę, ceniących niezmienione jeszcze polskie krajobrazy, dążących do odkrywania i krzewienia ich historii.

Zagrożenia ekologiczne naszej planety Ziemi to nie tylko niszczejąca przyroda, ale też umacniające się wśród ludzi swego rodzaju "kalectwo pamięci", które zupełnie zaciera obraz człowieka szanującego przyrodę. Każde uderzenie żywiołów i katastrofy ekologiczne pokazują jak coraz bardziej bezradnym staje się człowiek pozbawiony pamięci historycznej, upojony wygodami technicznej cywilizacji. Znak Polskiej Niezapominajki ma przypomnieć, że ekologia musi być nauką łączącą filozofię nadziei przetrwania w pamięci człowieka wiedzy setek pokoleń, kilkudziesięciu cywilizacji, które uznawały nierozerwalny, harmonijny jego związek z przyrodą. Wydaje się, że najnowsza, i oby nie ostatnia, cywilizacja globalna zatraciła ten szacunek i pamięć historyczną.

Po trzech latach istnienia nowej tradycji, przy bardzo słabym poparciu mediów bardziej zainteresowanych bezimienną globalizacją Polski - możemy stwierdzić, że co najmniej połowa społeczeństwa już słyszała o pomyśle, a ponad 500 szkół, ponad 200 gmin wiejskich i miejskich, 200 nadleśnictw, wiele domów kultury, organizacji młodzieżowych, kół ekologicznych, bierze czynny udział w przygotowywaniu niezapominajkowego święta w dniu 15 maja, a przez rok realizuje różne niezapominajkowe zadania.

Znamiennym faktem jest wprowadzenie do rodzinnych kontaktów i bukietów uznania właśnie niezapominajki. Ona nie tylko zdobi ale też dyskretnie przypomina adresatowi o kimś życzliwym, serdecznym, pamiętającym.

Na stronach internetowych istnieją kartki elektroniczne z niezapominajkami, które cieszą się ogromnym powodzeniem, szczególnie 15 maja. Wysyłano ich więcej niż kartek walentynkowych (kilkanaście tysięcy).

Mając świadomość, że najlepsze pomysły i działania mogą stracić na znaczeniu jeśli nie będą miały wsparcia merytorycznego, w roku 2002 utworzono Kapitułę Polskiej Niezapominajki. Przewodniczącym Kapituły jest pomysłodawca Polskiej Niezapominajki - mgr inż. Andrzej Zalewski, redaktor EkoRadia w PR I Polskiego Radia.

Dotychczas Kapituła zainicjowała kilka przedsięwzięć, które zostały przyjęte z dużym aplauzem i to przez różne środowiska. Należy do nich zaliczyć:

- ogłoszenie dnia 15 maja Świętem Polskiej Niezapominajki, co nas Polaków chętnych do świętowania bardzo mocno ożywiło. Wydaje się, że jest szansa na powrót spotkań serdecznych, przyjaznych sobie ludzi w majówkowej atmosferze. Dowodem mogą być gminne imprezy: w Chmielniku, Kluczach, w gminie Łobez, w Barcinie pod Bydgoszczą, w Hermanowie koło Poznania czy wielu innych. Łączyły one wszystkie grupy społeczne, w każdym wypadku nawiązywały do walorów okolicy i podkreślały wartości, które kryje w sobie ta ziemia. Doskonały przykład to działanie Klubu Osiedlowego "Cebulka" z Gdańska, który zadbał, aby mieszkańcy osiedla w stroju (niebieskie i żółte elementy lub dopinane niezapominajki) a także w dobrym nastroju świętowali 15 maja. Były konkursy z nagrodami, koncert zespołu muzycznego, aukcja prac, sprzedaż wyrobów miejscowych rzemieślników, ale po promocyjnych cenach, byli serdeczni Polacy.

- zorganizowanie i koordynację wędrującej po Polsce wystawy "Dęby Rogalińskie". Poznański artysta fotografik - Janusz Korpal uznał, że dość dobrze znane przez Europejczyków, unikalne skupisko dębów rogalińskich, zwanych też "perłą przyrody wielkopolskiej" jest zupełnie obce wielu Polakom. Bezpłatnie udostępnił fotografie, redakcja dwumiesięcznika "Poznajmy Las" przygotowała je do wędrówki i od kwietnia 2003 roku wystawa gości w różnych zakątkach Polski. Dotychczas odwiedziła ponad 120 szkół, kilkanaście miejskich i gminnych Domów Kultury, gościła w siedzibach lokalnych organizacji ekologicznych, w Ośrodkach Doskonalenia Nauczycieli, w Izbach Edukacji Przyrodniczej. Zawsze obecność dębów rogalińskich łączy się ze zorganizowaniem dnia poświęconego cudom natury lub lokalnym zwyczajom, zapomnianym tradycjom, albo najpiękniejszym zabytkom architektury. Łączy lokalne środowisko, zawsze zapraszani są leśnicy, często władze gminne lub miejskie oraz przedstawiciele organizacji proekologicznych. Ostatnio wystawa trafiła do lecznicy rentgenologicznej w Warszawie. To też symptom, że zaczyna się dostrzegać siłę związku między zdrowiem i samopoczuciem człowieka a przyrodą.

- utworzenie KLUBU SZKÓŁ PARKOWYCH, który ma skupiać szkoły i inne placówki oświatowe mające siedziby w zabytkowych obiektach otoczonych parkami, często niestety " parkami" już tylko z nazwy. Klub istnieje, ale trzeba go rozwijać i animować. Tworzenie, podtrzymanie i rozwijanie takich inicjatyw jest celem Polskiej Niezapominajki.

- utworzenie KLUBU SZKÓŁ Z OGRODEM . To jest propozycja dla tych placówek, które dopiero komponują swoje otoczenie. Trzeba zrobić wszystko, aby było ono przyjazne, pełne zieleni, zaproponowane lub tylko "wykonane pod okiem" wrażliwych, dobrych architektów krajobrazu. Zamysłem Kapituły jest ułatwienie kontaktów i współpracy między placówkami chętnymi do zazieleniania swego terenu, twórcami terenów zielonych oraz polskimi producentami roślin - szkółkarzami czy leśnikami. Przykładem może być zrealizowane już przedsięwzięcie - podarowanie oraz przewiezienie przez członków Związku Szkółkarzy Polskich sadzonek wielu gatunków roślin do polskiej szkoły pod Wilnem. Ozdobiły one teren przyszkolny.

- promowanie prywatnych osób, które z miłości i szacunku do przyrody czy ziemi rodzinnej czynią rzeczy niezwykłe (mini rezerwaty; ostoje dla zwierzyny). Na przykład p. Andrzej Mirski, który wokół zakupionego na Podlasiu starego gospodarstwa urządził mini rezerwat przyrody. Jest to ostoja zwierząt, ptaków i po prostu piękne miejsce odwiedzane przez okoliczną młodzież. To także przykład zachęcający do działania sąsiadów. Również Jan Luśnia, dawniej liczący się sportowiec (wyścigi na żużlu), nabył siedlisko z dość podmokłym terenem w okolicy Krosna. Od razu zdecydował, że będzie to raj dla płazów i gadów. Dzisiaj jego pasję podziela już wielu, a w przydomowym ogrodzie są prowadzone lekcje przyrody, zawsze z udziałem gospodarza.

W najbliższym czasie Kapituła Polskiej Niezapominajki zamierza:

- promować tzw. "turystykę pamięci", czyli wędrówki po szlakach i ścieżkach wiodących do miejsc związanych z pamięcią narodową, do miejsc wyjątkowo cennych pod względem bioróżnorodności i walorów krajobrazu.

- włączyć się w stworzenie Galerii Polskich Krajobrazów i Pamięci Dziedzictwa Narodowego w odrestaurowanym, historycznym budynku SGGW przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Galeria byłaby samofinansującym się centrum handlowym skupiającym salony, wystawy, galerie fotograficzne, malarskie, salony kuchni chłopskiej, ziemiańskiej i dworskiej; mieściłaby ofertę polskich leśników, pszczelarzy, ogrodników, szkółkarzy.

- zacieśnić istniejącą współpracę i wspierać ją medialnie z : leśnikami np. w kwestii zakładania na terenie Polski "gajów dębowych" - pomysł prof. Andrzeja Szujeckiego oraz utworzenie Izby Muzealnej poświęconej Polskiej Niezapominajce; ze szkółkarzami promującymi "babcine ogrody" z maciejką, malwą i ziołami oraz ogrodnikami nawołującymi do odnawiania starych sadów i wysadzania starych odmian jabłoni, śliw i grusz.

- nawiązać współpracę z towarzystwami i ekologicznymi organizacjami pozarządowymi w tak cennych inicjatywach jak np. urządzanie mini arboretów przy szkołach; walka z wiosennym wypalaniem traw czy ochrona źródlisk polskich rzek. Dwa ostatnie, jakże ważne tematy, zostały ujęte w kampanii LOP zainspirowanej przez Kapitułę.

- dalsza praca w grupie konsultacyjnej tworzącej plan rozwoju warszawskiego Traktu Królewskiego

- udział w warszawskim Festiwalu Nauki 2005