Kwitną magnolie

 

Jest już Sierpień a u nas zakwitła przepięknie Magnolia. Przesyłam zdjęcia tego niebywałego zjawiska.

Pozdrawiamy Serdecznie z Makowa Podhalańskiego!

Teresa i Stanisław Schnetzerowie z wnukiem Kacperkiem.

 

Kwiaty w deszczu!

 

 

fot. Wiesław Łęgowski, Bielsko - Biała

 

---

Astry - kwiaty jesieni...

fot. Z.Lorens Krosno

---

Po 45 latach zakwita nam agawa amerykańska . Jesteśmy drugim pokoleniem, które się nią opiekuje. To "cudo" mierzy już 4m 70cm.

Stoi aktualnie w naszym ogrodzie i każdy zainteresowany ciągle ją obserwuje. Na Kujawach strasznie sucho. Zamieszczamy jako załącznik aktualne zdjęcia agawy.

Pozdrawiamy Ewa z Markiem Pogorzelscy

Z Izbicy Kujawskiej

---

W Powsinie - w Warszawie zakwitła magnolia

ciekawe jest to ze kwitnie już drugi raz w tym roku - a zawsze kwitnie tylko raz...

Informował Pan Łukasz Szymański

---

Fot. Ewa Morawiak Konopiska k/Częstochowy

Dziękujemy bardzo Pani Ewie za tulipany w kolorach narodowych. Myślimy, że jest świetna okazja, abyśmy poprosili o przysyłanie nam różnego rodzaju niezapominajek, ponieważ są one nie tylko niebieskie... Czekamy

---

 

Fot. Janusz Kaszycki, Sanok

W naszej Mowie Kwiatów staramy się przypomnieć piękno kwiatów i bukietów wiejskich. Warto, abyśmy w miastach sięgali nie tylko po kwiaty egzotyczne, importowane...

Fot. Renata Niepsuj, Kielce

Fot. Renata Niepsuj, Kielce

Fot. Renata Niepsuj, Kielce

---

Fot. Jan Makowski, Gniezno

Jan Makowski - Gniezno (akryl)

---

Pożyteczne pszczoły

Pszczoły kojarzymy z miodem, bo jak mówi stare porzekadło: Kto ma pszczoły ten ma miód. Niestety ciągle jeszcze pokutuje przekonanie, iż pszczoły zajmują się tylko zbieraniem nektaru na pożytkach pszczelich. Tymczasem miód to produkt uboczny wielkiej społeczności pszczelej. Przede wszystkim pszczoły zajmują się zapylaniem kwiatów, zarówno na roślinach uprawnych, jak i krzewów czy drzew będących w krajobrazie. Społeczeństwo pszczele maleje na całym świecie i jeśli zabraknie pszczół, przyroda ZGINIE. Warto może przy okazji przypomnieć, iż w dawnej Polsce aż do czasów II wojny światowej, od pszczelarzy składających zeznania świadków przed sądami, nie wymagano przysięgi prawdomówności. Przez całe wieki wierzono, iż polski pszczelarz mówi tylko prawdę.

 

Fot. Ryszard Politycki

Nietypowa atrakcja w Powsinie

W szklarniach ekspozycyjnych w Ogrodzie Botanicznym PAN w Powsinie zakwitł kokornak olbrzymi (Aristolochia gigantea) i kokornak wielkokwiatowy (Aristolochia grandiflora). Jest to wielka atrakcja ze względu na wielkość kwiatów i ich nieprzyjemną woń – padlina. Kwiaty przypominają wiszące szmaty lub kawałki surowego mięsa

Kokornaki są wiecznie zielonymi pnączami, które rosną w wilgotnych lasach w rejonach tropikalnych i umiarkowanych. Pnącza te rosną bardzo bujnie i intensywnie wytwarzając długie pędy pokryte sercowatymi liśćmi. Kokornak olbrzymi naturalnie rośnie w Panamie, natomiast kokornak wielkokwiatowy w Meksyku, Panamie i na Karaibach. Ozdobą są bardzo oryginalne kwiaty, które tworzą się latem i wiszą na roślinie na długich ogonkach. Kwiaty kokornaka olbrzymiego są purpurowo - brązowe w kolorze i mają średnicę do 16 cm. Wewnątrz są cętkowane biało lub w kolorze kości słoniowej. Kwiaty mają zakrzywiony lub esowaty kielich z rozdętą podstawą przypominającą fajkę. Do tej fajki wchodzą owady, przeważnie muchy, które zapylają kwiat. Kwiaty i pąki kwiatowe wiszą cały czas na roślinie i kolejno się rozwijają. Zwiedzając szklarnie w najbliższych dniach będzie można podziwiać kwiaty i pąki tych dwóch gatunków.

Kokornak wielkokwiatowy ma pojedyncze białe kwiaty średnicy 15-18cm, z brązowopurpurowym żyłkowaniem i ciemnopurpurowymi oczkami. Kwiaty wydzielają nieprzyjemną woń zepsutego mięsa, która zwabia muchy w celu zapylania kwiatu. Kwiat jest rozwinięty tylko przez jedną dobę i po przekwitnięciu zwija się. Bardzo ciekawe w kształcie są też pąki kwiatowe, które wiszą na roślinie i stanowią jej ozdobę.

---

Wybrałem się z aparatem w teren i w przydrożnym sadzie rosło kilka malw, w których zbierała nektar pszczółka.

Fot.: Mateusz Pobłocki, Sahryń Kolonia, powiat hrubieszowski

---

Wiosenne kwiaty są piękne, ale mogą być trujące!!! Wiele gatunków juz przekwita. Teraz w Bieszczadach można spotkać łany śnieżycy wiosennej, która kwitnie od górskich dolin aż po połoniny. Na połoninach można też spotkać o tej porze kwitnącego wawrzynka. W załączeniu notka i zdjęcia kwiatów.

Fot.1. Śnieżyca wiosenna. 

 Fot.2. Przebiśniegi.

Fot.3. Wawrzynek wilczełyko.

Znak Polskiej Niezapominajki

Mowa kwiatów nie jest obca wielu kulturom i cywilizacjom ludzkim od tysięcy lat. Kwiaty towarzyszą nam od urodzenia aż do śmierci, znaczą dni szczególne, a nawet wydarzenia historyczne. Staropolskie sztambuchy bywają zdobione zasuszonym kwieciem. Pełno go również w osobistych albumach zakochanych, zaprzyjaźnionych czy też osób związanych rodzinnie.

Właśnie kwiaty utrwalają naszą pamięć osobistą, nasz przekaz rodzinny, społeczny i wreszcie narodowy. Nic więc dziwnego, że najwięksi nawet poeci układali strofy o kwiatach, a poszczególne narody wybierały spośród nich ulubione pupilki: Anglicy mają swoje hiacynty, Francuzi konwalie, Holendrzy tulipany. Polacy natomiast, idąc śladem natchnień poetyckich zawsze wybierali dumne róże i... właśnie niezapominajki.

Ostatnio, w powodzi egzotycznych roślin i kwiatów nasza skromna niezapominajka została zepchnięta na daleki plan. A przecież to ona, choć skromna, i widoczna dopiero w swej mnogości modrej masy zagonu czy w łanie odradzających się wiosną roślinek - od wieków rzucała Polakom na ich polany kolor nieba, choć daleko bywało nam do nieba na Ziemi...

Dziś dla nas niezapominajka to przede wszystkim kwiat z wiejskich bukietów acz skromny to jednak wywołujący sentymentalną zadumę i tęsknotę za domem rodzinnym, za krajem lat dziecinnych, za Ojczyzną.

Inicjatywa radiosłuchaczy Jedynki Polskiego Radia, aby ożywić w naszym kraju zainteresowanie tym skromnym, modrym kwiatkiem trafiła na zaskakujący poklask społeczny.

W minionym, 2002 roku udała nam się inauguracja Święta Polskiej Niezapominajki. Odbyła się ona w wiejskiej szkole na granicy Świętokrzyskiej Puszczy Jodłowej, tak żywo związanej z kartami polskiej historii. Do Szkoły Podstawowej z Wielkiej Wsi, im. Świętokrzyskich Partyzantów Armii Krajowej przyjechało około 1500 gości, zwłaszcza młodzieży, alby podkreślić swój sentyment do rodzinnej tradycji -

"Jak nam piszą stare bajki,
Polacy kochają niezapominajki!".

Są już z nami liczne szkoły, działkowcy, są burmistrzowie i wójtowie w Chmielniku, Starych Juchach, Suchedniowie, Kunowie, Ostrowcu Świętokrzyskim i innych miejscowościach Podlasia, Mazur, Pomorza i Kaszub. Niechaj więc Niezapominajka stanie się naszym znakiem i symbolem narodu o bogatej historii w przebogatej bioróżnorodności swych krajobrazów.

I dlatego zwracamy się - my, członkowie Kapituły Święta Polskiej Niezapominajki - z szerokim apelem do wszystkich rodaków, a także do wszystkich mieszkańców naszego gościnnego kraju, a przede wszystkim do młodzieży szkolnej i harcerskiej o eksponowanie naszego znaku w powszechnej mowie kwiatów.

W Polsce mamy mnóstwo organizacji proekologicznych, mamy dziesiątki tytułów prasowych, stacji radiowych, portali internetowych, mamy mnóstwo inicjatyw społecznych, które deklarują swój akces służenia świadomości ekologicznej w społeczeństwie. Wszędzie tam kierujemy naszą prośbę i znak: czytajcie naszą odezwę, podawajcie dalej...

Szkółkarze polscy wysunęli już hasło: "Zieleń to życie", i czynnie teraz dają temu wyraz, kreując rolę zieleni w naszym bytowaniu... Niech i inni wciągną się w tę szlachetną akcję zazieleniania kraju, a nasza skromna niezapominajka niech koronuje tę akcję.

Mamy już pewne efekty naszych wysiłków. Otrzymujemy też setki listów, również internetowych, które płyną do Jedynki Radiowej, Radia Kielce, do czasopism, takich jak: "Przyroda Polska", "Działkowiec", "Ziemia Rodzinna", "Gość Niedzielny", "Poznajmy Las" i inne. Podały nam rękę dwie potężne organizacje rolnicze i ogrodnicze, czyli Związek Pszczelarzy Polskich i Związek Szkółkarzy polskich, a także Liga Ochrony Przyrody.

Naszym wielkim pragnieniem jest, by o niezapominajkach pamiętano w Polsce nie tylko 15 maja, ale przez cały rok.

Zatem:

•  zakładamy Klub Szkół Parkowych, a więc taki, gdzie przy szkole jest już ogród lub kawałek starego, ocalałego parku. Chcemy te parki pielęgnować i powiększać, a młodzież uczyć miłości i szacunku do starych drzew, ostoi ptasich. Leśnych sadzawek, leśnych uroczysk. Zachęcamy do pielęgnowania i rozwijania dendrologicznych ogrodów przyszkolnych, które powstawały i powstają z inicjatywy LOP

•  ogłaszamy konkurs na najpiękniejsze fotogramy niezapominajek przy domu, w ogrodzie, na działce, nawet na balkonie

•  ogłaszamy przetarg na najładniejsze polany leśne i ścieżki ekologiczne w lasach, na łąkach i w wiejskiej głuszy, gdzie można biwakować, gdzie powstanie oaza naturalnej przyrody, pełnej ptaków, płazów i wszelkiej zwierzyny dzikiej

•  podejmujemy wiosną akcję sprzątania 200 ostoi ptasich, gdzie spotykają się w pochodzie godowym ptaki z całej Europy. Powszechnie wiadomo, że nigdzie ptaki tak pięknie nie śpiewają, jak w Polsce. Postarajmy się dla nich o poczucie bezpieczeństwa tak bardzo im potrzebne do życia i rozwoju

•  proponujemy za przykładem wielu krajów europejskich wprowadzić do Polski wiosenne zwyczaje wspólnej biesiady w miasteczkach i wioskach. W określonym dniu wybrana ulica zostaje zamknięta dla ruchu kołowego, a na jej chodniki i jezdnie sąsiedzi wnoszą stoły, ławy i krzesła. Gospodynie domowe wnoszą na stoły własne wyroby, ciasta, kompoty, soki i przekąski. Młodzież zadba o instrumenty do wspólnego śpiewania.

Na dni wiosenne mamy mnóstwo pomysłów naszej Kapituły, jak miło i ciekawie spędzić czas. Liczymy więc na "bale rycerzy przyrody" w przedszkolach. Zamierzamy zorganizować w szkołach spotkania, śpiewy i zabawy, zwłaszcza tam, gdzie jest boisko, gdzie dużo zieleni. A nade wszystko pragniemy, aby w tych majowych dniach były z nami wszędzie i wędrowały z rąk do rąk modre niezapominajki, kwiaty serdecznych ludzi.

"bukiety wiejskie, jak wiadomo
wiązane były wzdłuż i stromo
w barwach podobne do ołtarza
kształt serca miały lub wachlarza
albo palety..."

Kapituła
Święta Polskiej Niezapominajki

To była nasza pierwsza decyzja i pierwszy plan działania... a było to w kwietniu 2002 roku

GÓRA STRONY