Get Adobe Flash player

Na grzyby!

Ocena użytkowników: / 22
SłabyŚwietny 

20 ZASAD BEZPIECZNEGO ZBIERANIA GRZYBÓW 

Już wrzesień, miesiąc grzybów i grzybiarzy, miesiąc suszenia i przetwarzania grzybów, wreszcie – jedzenia ich natychmiast po grzybobraniu. Są między nami tacy, którzy znają się na grzybach bardziej, tacy, którzy znają tylko podstawowe gatunki. Sporo z nas jednak we wrześniu ulega pokusie, aby osobiście przynieść do domu taaakiego borowika, przyrządzić go i całą rodziną zasiąść do własnoręcznie zebranego grzybowego trofeum. Wszystkich grzybiarzy jednak obowiązuje 20 podstawowych zasad, które funkcjonują w lesie podczas grzybobrania. Nie wolno się do nich nie stosować, gdyż zbieranie grzybów to przyjemna, ale także odpowiedzialna i ryzykowna czynność. 

Wyliczmy te zasady:

1. Zbieramy grzyby w lasach nie objętych ochroną – tzn. nie zbieramy w parkach narodowych i rezerwatach przyrody

2. Zbieramy tylko te grzyby, które bezwzględnie dobrze znamy – grzyba, co do którego mamy choć cień wątpliwości, nie wkładamy do koszyka

3. Najbezpieczniej zbierać tylko grzyby z rurkami pod kapeluszem – przypomina to gąbkę - wiele gatunków grzybów z białymi blaszkami pod kapeluszem stanowią często śmiertelne zagrożenie, podczas gdy wśród grzybów o gąbczastym spodzie kapelusza nie ma grzybów śmiertelnie trujących. NIE ZBIERAMY GRZYBÓW BLASZKOWATYCH, jeśli jesteśmy początkującymi grzybiarzami.

4. Pamiętajmy, że w każdej rodzinie grzybów znajdą się grzyby jadalne i ich niejadalne lub trujące odpowiedniki, dlatego kolor, zapach i kształt owocnika, nie może często jednoznacznie decydować o przydatności grzyba do spożycia, tu patrz punkt 2

5. Nie zbieramy owocników młodych i słabo rozwiniętych – wtedy właśnie możemy, szukając pieczarek polnych zebrać młode owocniki muchomora sromotnikowego – śmiertelnie trującego grzyba

6. Nie zbieramy owocników starych i zwiędłych – nawet u gatunków jadalnych w owocnikach starych mogą znajdować się toksyny, powodujące niejadalność grzyba

7. Grzyb delikatnie wykręcamy z podłoża, pomaga to również w identyfikacji gatunku, może to nawet nam uratować życie, gdyż wtedy widzimy cały owocnik; nie niszczymy również grzybni; miejsce po grzybie delikatnie zasypujemy ściółką, aby grzybnia nie wyschła

8. Nigdy nie ścinamy samych kapeluszy – uniemożliwia to właściwą identyfikację gatunku

9. Oszczędzamy grzyby będące pod ochroną, gatunki rzadkie i ginące

10. Nie niszczymy grzybów niejadalnych i trujących dla człowieka, gdyż stanowią one nieodzowny element lasu, często są pokarmem dla zwierząt oraz są piękną dekoracją lasu

11. Nie zbieramy grzybów na poboczach dróg oraz w pobliżu wielkich zakładów przemysłowych – grzyby wchłaniają bardzo łatwo wszelkie toksyny z powietrza i gleby

12. Zbieramy grzyby tylko do przewiewnych koszyków i łubianek, wiklinowych; wykluczone jest zbieranie grzybów do torebek foliowych – brak dostępu powietrza wyzwala procesy chemiczne prowadzące często do powstawania toksycznych dla człowieka substancji

13. Przed włożeniem grzybów do koszyków jeszcze raz wnikliwie je oglądamy i czyścimy

14. Po powrocie z grzybobrania jeszcze raz dokonujemy przeglądu gatunków, układamy grzyby w suchym i przewiewnym miejscu, jeśli coś budzi nasze wątpliwości – wyrzucamy

15. Przerabiamy i przetwarzamy grzyby zawsze w tym samym dniu, aby nie dopuścić do zapoczątkowania w nich niekorzystnych procesów chemicznych

16. Nie jemy pysznych potraw z grzybów w nadmiernych ilościach – grzyby mimo zawartości składników mineralnych m.in. selenu – są jednak ciężkostrawne i mogą nam zaszkodzić

17. Z powyższego powodu nie podajemy potraw z grzybów osobom starszym i chorym, o wrażliwym przewodzie pokarmowym i małym dzieciom do 12 roku życia

18. Potrawy z grzybów spożywamy zawsze bezpośrednio po ugotowaniu potrawy – nawet przechowywanie potrawy na drugi dzień w lodówce może się okazać niebezpieczne

19. W przypadku jakichkolwiek dolegliwości NATYCHMIAST ZGŁASZAMY SIĘ DO LEKARZA LUB WZYWAMY KARETKĘ POGOTOWIA, zabezpieczamy resztki potraw, kał, wymiociny celem ustalenia gatunku, który spowodował zatrucie. Brzmi nieprzyjemnie, ale ten punkt jest bardzo ważny, aby interwencja medyczna nastąpiła jak najprędzej po spożyciu trującego grzyba

20. W przypadku wystąpienia objawów zatrucia leczymy WSZYSTKIE OSOBY, spożywające potrawę, nawet te, u których nie zaobserwowano jeszcze bądź wcale objawów zatrucia 

Co powinniśmy wiedzieć o grzybach? 

Według współczesnych systematyków, grzyby stanowią oddzielne od roślin i zwierząt królestwo. Całkiem niedawno, stanowiły część królestwa roślin, ale zmieniono poglądy na tę sprawę. W Polsce występuje ok. 3500 grzybów wielkoowocnikowych. Tylko 300 gatunków spośród nich uważamy za jadalne. Ale więcej niż 10 gatunków grzybów zbierają nieliczni znawcy przedmiotu – zaledwie kilka – amatorzy – grzybiarze.W Polsce istnieją wielkie historyczne tradycje grzybobrań – dość wspomnieć opis wielkiego grzybobrania – misterium w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza czy w „Lalce” Bolesława Prusa, który opisywał grzybobranie wręcz jako sposób spędzania wolnego czasu przez arystokrację.Co zbieramy najchętniej?Rekordy popularności bije borowik szlachetny zwany prawdziwkiem i to brunatna jego odmiana jak i zielona, dostępna tylko w lasach podgórskich.Chętnie zbieramy również podgrzybki, i to kilka gatunków np. podgrzybek brunatny czy złotawy; przepadamy za kurkami – czyli rosnącymi w borach sosnowych pieprznikami jadalnymi. Bardzo lubimy rydze, maślaki i koźlarze, gąski zielone. Trzeba jednak pamiętać, że zatruciom grzybami ulegają pozornie nie tylko amatorzy, nie znający dobrze gatunków, ale i wytrawni znawcy. Rutyna, zaufanie do swej wiedzy, niestety, często usypia czujność.Jest również wiele ludowych przesądów i mitów, które są całkowicie nieprawdziwe – do nich należy mit o ślimakach jadających jedynie grzyby jadalne dla człowieka. Nie jest to prawda. Także inna wielka amatorka grzybów, postępująca jak człowiek, susząca grzyby na patyczkach i gałązkach – wiewiórka, zbiera nie tylko okazy jadalne dla człowieka.Następny ludowy przesąd o grzybach niejadalnych to gorzki smak i nieprzyjemny zapach. Nic bardziej mylnego. Wszak grzyb śmiertelnie trujący często ma łagodny smak i przyjemny zapach... W świecie grzybów jest wiele podobieństw międzygatunkowych – prawie każdy grzyb jadalny ma podobny gatunek niejadalny lub wręcz trujący choćby taka para: pieczarka polna – muchomor sromotnikowy, piestrzenica kasztanowata – smardz, mleczaj wełnianka – mleczaj rydz, czy lisówka pomarańczowa – kurka. 

Nie dopuśćmy, aby prawdziwym stało się porzekadło: Wszystkie grzyby są jadalne, ale niektóre tylko jeden raz.... 

A najmłodszym grzybiarzom polecam świetny i pouczający odcinek filmowych przygód Misia Uszatka pt. „Na grzyby”. Dzieci są zawsze uważne i spostrzegawcze. Może one uchronią swoich rodziców przed lekkomyślnością?

Ważne strony internetowe, mogące pomóc grzybiarzom:

http://www.grzyby.pl/

http://www.nagrzyby.pl/index.php?artname=atlas_polskie

http://www.grzyby.net/atlas.htm

http://grzybland.pl/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=0&Itemid=95

Wiadomości zebrała i opracowała Fenologiczna Joanna

Materiały:

1. Atlas grzybów leśnych PWRiL

2. Przyroda Polska nr wrześniowy 2010

3. J. Mowszowicz – Systematyka roślin


Kalendarium Święta polskiej niezapominajki A.D. 2012

kliknij

 


Polecamy

 


 Atrakcje, noclegi oraz pogoda nad morzem: 

www.czasnadmorze.pl